Een modern sprookje

Er was eens een land, niet eens zo ver uit de buurt, waar mensen een tevreden en gelukkig leven leiden.
Door goede scholen, en aanverwante opleidingen, waren zij een evenwichtig volk, met een gezond ontwikkeld verstand.
Op een dag echter, kwamen er vreemdelingen langs die hun wezen op de onzichtbare gevaren die het land en volk bedreigden.Ze wezen op rare strepen in de lucht.
"Zien jullie dat. Er is een boze macht die jullie wil overheersen en dom maken. Daar gebruiken ze vliegtuigen voor en enge chemicaliƫn."


In eerste instantie lachte de omstanders om die opmerkingen, maar de vreemdelingen hielden koppig vol dat het volk toch echt op zijn tellen moest letten.
En, zo verklaarden de vreemdelingen, het was niet het enige gevaar wat het volk boven het hoofd hing. De masten die werden gebruikt om communicatie in het land te regelen, waren ook gekaapt door de kwaadwillende strepentrekkers, en zonden nu straling uit die gebruikt werd om het volk te hersenspoelen.

Hun argumenten waren soms zo overtuigend, dat er langzaam twijfel begon te ontstaan bij het volk.Keer op keer kwamen de vreemdelingen weer met nieuwe beweringen, die voortborduurden wat ze al hadden verkondigd.Er waren stoffen aan het water toegevoegd, de hulpmiddelen in het huishouden werden stuk voor stuk gebruikt om de snode plannen van de strepentrekkers beetje bij beetje uit te voeren.
Het volk, dat vroeger zo blij en bekommert was, begon bang te worden.En het duurde dan ook niet lang, eer inwoners van het land bepaalde ongelukjes begonnen te koppelen aan de beweringen van de vreemdelingen.Bewijzen werden ontdekt, verbanden werden gelegd.Er waren nog wel mensen die dat in twijfel trokken, maar die werden voor dom en blind uitgemaakt.
Nou wilde natuurlijk niemand dom genoemd worden, en het duurde dus niet lang eer iedereen de beweringen van de vreemdelingen na ging praten. Na een paar maanden werd het volk boos, en ging massaal de straat op om actie te eisen van de koning om al die enge dingen aan banden te leggen.

De koning keek vanuit zijn paleis met een bezorgde blik naar de straten waar de mensen met spandoeken en ratels eisten dat hij actie ging ondernemen.Hij riep zijn ministers en generaals bij elkaar om raad.Omdat die ook niet wilden dat ze voor dom uit werden gemaakt, begonnen ze plannen te smeden om de strepentrekkers aan te pakken.De een had nog betere plannen dan de ander, en al gauw was er een verhitte discussie ontstaan waarin zij elkaar probeerden te overschreeuwen over hoe het probleem moest worden aangepakt.
Op dat moment kwam Joost de vergaderzaal in met koffie.

Joost was een beetje simpel, maar trots dat hij koffie mocht serveren aan de ministers, generaals , en de koning.Verbaasd bekeek hij de schreeuwende en bakkeleiende groep.Hij liep naar de grote vergadertafel met zijn dienblad vol koffie, en tot ieders verbazing klom hij boven op de tafel.
Het gekrakeel verstomde, en iedereen keek naar Joost.Met een rood hoofd ( hij was niet gewend aan zoveel aandacht) schraapte Joost zijn keel."Uhm..... Ik weet dat jullie allemaal veel slimmer zijn dan ik, en dat ik maar een simpele koffiebrenger ben.
Maar hebben jullie al naar jezelf gekeken? Wat zijn jullie dom bezig. Jullie gillen en schreeuwen over hele enge dingen die bestreden moeten worden. Maar ik zie al die dingen niet."Verbaasd keken de mannen naar Joost, die na even pauze te houden verder ging. "Zijn jullie al al overheerst door de strepentrekkers?
Zien jullie al mensen die gehersenspoeld zijn door de zendmasten? Is er al iemand ziek geworden door de koffie die ik zet, met water dat vergiftigd is volgens iedereen?"Zijn er al mensen aangevallen door stofzuigers of ijskasten?Ik ben misschien iet slim, maar ik vind jullie maar dom."
Je kon een speld horen vallen in de vergaderzaal. De mannen aan de tafel keken elkaar aan, terwijl ze allemaal hun hoofd schudde.
"Joost heeft gelijk!"Het was de koning die de woorden had gesproken.Er is helemaal niets aan de hand. We hebben ons laten foppen door de vreemdelingen.
Instemmend knikten de mannen aan tafel.Er begon een nieuw gesprek, maar rustiger en constructiever.Er werd een manier bedacht om het volk gerust te stellen, de ongelukken die waren gebeurd, werden rustig en logisch verklaard. Verbanden en bewijzen werden ontkracht.
Er werd een grote voorlichtings-campagne op touw gezet, en er kwamen lokalen waar verontruste inwoners gerustgesteld konden worden.De politie werd er op uitgestuurd om de vreemdelingen op te pakken en het land uit te zetten.Nu die verdwenen waren, stopte ook de geruchten over onheil en rampspoed.

Na een half jaar was het volk weer opgelucht en vrolijk.Er werd een ceremonie georganiseerd, waarin Joost de hoogste koninklijke onderscheiding kreeg die er was, en de koning verklaarde dat er vanaf dat moment een jaarlijkse Joostdag zou zijn. Een dag waarop men herinnerd werd aan de totale gekte die was ontstaan door de woorden van een paar vreemdelingen, zodat zoiets nooit meer voor zou komen.Joost stond te glunderen, de onderscheiding glom op zijn borst.
En hij werd benoemd tot speciaal adviseur van de koning.En het volk leefde nog lang en gelukkig........

Add comment

Geen grove taal, scheldpartijen of reclameuitingen toegestaan.


Security code
Refresh

Alle content op deze pagina blijft eigendom van Gavernet